Mag ik een compliment ontvangen?

Ik merk zelf dat ik gemakkelijk een compliment geef. Het vliegt eerder mijn mond uit dan dat ik het tegen moet houden. Ik zeg vaak gewoon wat ik denk.

Laatst vroeg ik aan mijn partner, mijn vriend, mijn lover:
“Zou jij mij ook eens wat vaker complimenten willen geven?
Dat vind ik eigenlijk best fijn.”

Soms lijkt het alsof je elkaar daar even op mag wijzen, wanneer het bij de ander niet altijd zo vanzelf gaat. Want laten we eerlijk zijn: welke vrouw wil nu geen complimentje ontvangen? Positieve en mooie woorden zijn toch iets wat we allemaal graag horen.

Steeds meer mezelf worden

Ik merk steeds meer dat ik mezelf ben.
Of misschien: dat ik steeds meer mezelf word.

Ik omarm mezelf meer. Ik accepteer mezelf meer, precies zoals ik op dit moment ben. Dat betekent niet dat alles mooier, minder of anders hoeft.
Ik ben zoals ik ben en ik mag zijn zoals ik ben.

Noem het leeftijd. Of het proces waarin ik me nu bevind.
Maar ik hoop dat ik andere vrouwen hierin ook mag inspireren.

Want ik geloof dat het zo mooi zou zijn als wij als vrouwen niet constant vanuit een tekort hoeven te denken.
Als dit wat minder of anders is.
Als dat wat slanker, platter of voller zou zijn.
Als mijn cellulite wat minder zichtbaar is…

Nee.

Juist hoe je nu bent, mag goed zijn!

Tuurlijk zijn er momenten die elke vrouw herkent, waarop het voor je gezondheid goed kan zijn om op bepaalde dingen te letten.
Maar ik heb het vooral over hoe streng we standaard voor onszelf zijn.
Over dat gevoel dat het nooit goed genoeg is.

Wanneer een compliment ineens onzeker maakt

En toch betrapte ik mezelf erop dat, toen ik dat complimentje kreeg, ik me toch even onzeker voelde.

Mijn lieftallige vriend gaf een compliment over mijn heupen. Die heupen die ik inmiddels in de breedte heb geaccepteerd. Maar wel nadat we naar het strand waren geweest en ik met mijn big booty heel lang in het zicht had gelopen.

Mijn eerste reactie, na dat oprecht bedoelde compliment, was in mijn hoofd: Maar wat vind je dan van mijn billen? Waarom krijg ik daar geen compliment over? Iets waar ik blijkbaar dan toch nog wat onzeker over ben, als ik in mijn bikini loop. 

Ik moest even lachen om mezelf. He loves my big hips. 

Want ik vroeg om een compliment en ik kreeg een oprecht compliment.  En toch wist ik mezelf weer onzeker te maken.

Mag ik dan ook gewoon ontvangen?
Mag ik het dan gewoon goed vinden?

Just shake what your mama gave you

Mag ik mezelf goed vinden, zonder een oordeel van mezelf hierover te horen? En just shake what my mama gave me.

Want hoe meer we als vrouwen zelfverzekerd in ons lijf zitten… my my… de wereld weet niet wat haar te wachten staat.

Dan komen powervrouwen tot leven.
Als wij gaan staan, voor wat we positief geloven over onszelf... 
Dan schudden die shakende billen - of all the women - de wereld wakker! 

Nou, alle geintjes op een stokje: ik bedoel vooral dat wanneer vrouwen hun zekerheid meer gaan omarmen – en misschien is het een illusie dat dit ooit voor de volle honderd procent lukt – we samen zoveel meer gaan uitstralen. Wat we van binnen voelen, mogen we echt uitstralen! 

Oehh, wat kijk ik uit naar die mindset bij vrouwen:
Strong, secure, mindful, hopeful, supportive.
Vrouwen die elkaar niet kleiner maken, maar juist meenemen.
Die ook de volgende generatie laten zien dat we niet voortdurend hoeven te twijfelen aan ons lijf, ons uiterlijk of wie we zijn.

Dat we als vrouwen niet perfect hoeven te zijn, maar wel mogen zijn zoals we bedoeld zijn: krachtig, gevoelig, vrij en helemaal onszelf!

Are you with me?