Moeder worden rond de veertig: mijn eerlijke verhaal

Ik was 39 jaar toen ik beviel van mijn derde dochter. Moeder worden rond de veertig bracht voor mij zowel uitdagingen als een enorme verdieping.

Het leeftijdsverschil met mijn tweede dochter is acht jaar, dus ik moest er wel weer even inkomen. Waar ik eerst dacht: dat doe ik wel weer even, heb ik mijn mening toch echt moeten bijstellen.

Zwangerschap & bevalling

De eerste twintig weken van de zwangerschap was ik zó ontzettend misselijk dat ik zelfs in het ziekenhuis werd opgenomen vanwege een vochttekort. In de tweede helft van mijn zwangerschap kon ik gelukkig meer gaan genieten.

Na de bevalling gingen mijn hormonen alle kanten op. Ik kreeg al snel last van paniekaanvallen. Wat is dat naar, als je niet kunt genieten zoals je het van tevoren had bedacht.
Ik kon me alleen maar druk maken. Zorgen maken. Over bijvoorbeeld  slaapjes of de gezondheid van mijn baby. Wat mogelijk elke ouder herkent, daar kun je je dan zo enorm druk om maken. 

Dat zorgen maken uitten zich voortdurend in onrust en paniek. Zo anders dan ik normaal van mezelf gewend was. Ik voelde me zo niet krachtig als moeder wat dan, voor je gevoel, wel van je verwacht wordt.

Gelukkig kreeg ik hulp van een homeopaat om mijn hormonen weer meer in balans te brengen. Na flink wat maanden voelde ik dat ik langzaam maar zeker weer mezelf werd.

Help… waar is mijn vrijheid?

Waar je met tieners langzaam weer meer ruimte voor jezelf krijgt, had ik bij een baby juist het gevoel dat ik opnieuw aan huis gekluisterd zat. Soms kwamen de muren voor mijn gevoel op me af. Het begin was geen fijne start en dat heeft, denk ik, ook doorgewerkt. Het eerste jaar had ik het gevoel dat alles alleen maar om de baby draaide. Constant klaarstaan. Nauwelijks ruimte voor mijn eigen dingen.
Die zette ik opzij, zo voelde het. 

Zwanger rond de veertig: gezond of risicovol?

Tegenwoordig krijg je rond je veertigste extra controles tijdens de zwangerschap. Terwijl mijn zwangerschap verder heel soepel verliep (los van de misselijkheid), had ik geen gezondheidsklachten. Toch kan die extra aandacht je juist onzekerder maken. Terwijl het mij krachtiger lijkt om moeders, óók op deze leeftijd, in hun kracht te zetten.

Ook tijdens de kraamperiode werd er (onbewust) zoveel onzekerheid gezaaid. Als (net weer nieuwe) moeder maakte mijn hoofd overuren, terwijl ik een verwijzing naar mijn intuïtie juist zo nodig had. 
Ons intuïtie en lijf voelt zoveel aan, als moeder. Dit is zo sterk verbonden met je baby. En juist rondom het krijgen van een kindje lijkt er weer een verdieping van intuïtiekracht te ontstaan.

Zwangerschapskilo’s rond je veertigste

Tijdens mijn zwangerschap heb ik me ontzettend druk gemaakt over mijn gewicht. Je hoort mensen vaak zeggen dat richting je veertigste de zwangerschapskilo’s er moeilijk af gaan. Wat een energieverspilling, want bij mij ging het dankzij de borstvoeding helemaal vanzelf. Ik kwam zelfs weer uit op hetzelfde gewicht als twintig jaar geleden.

Nadelen & voordelen

Mijn hormonen waren heftiger aanwezig, zowel tijdens de zwangerschap als na de bevalling. Ik had echt het gevoel dat ik mezelf een stukje kwijt was en niet de moeder kon zijn zoals ik het me op dat moment had voorgesteld. De nachten niet doorslapen en het slaaptekort helpt ook niet altijd mee; het is dan ook regelmatig op tijd naar bed gaan.

En toch is het het allemaal meer dan waard. Omdat het mijn derde kindje is, weet ik wat ik wil in de opvoeding en weet ik hoe ik als moeder ben. Rond mijn veertigste trek ik mijn eigen plan en maakt het me veel minder uit wat anderen ervan vinden. Dat maakt opvoeden zoveel fijner. Het twijfelen is een stuk minder dan toen ik in mijn twintiger jaren voor het eerst moeder werd.

Met de geboorte beginnen dromen te komen

Met de geboorte van mijn jongste dochter begonnen ook mijn eigen dromen zich (opnieuw) te laten zien. Het werd steeds duidelijker welke route ik wilde volgen en wat ik in mijn leven wilde gaan doen. Ik merkte steeds meer dat wanneer ik doe waar ik blij van word, ik daarin een voorbeeld kan zijn voor mijn dochters.

Hoe waardevol is het om je leven écht te leven en daarmee de belangrijkste (kleine) mensen in je leven te inspireren? Dat gun ik hun zó. Juist een leven waarin je je dromen achterna gaat.

Nu, bijna twee jaar later, staat mijn website online. Gevuld met allerlei dingen die mij blij maken. Iets wat is ontstaan in een periode waarin ik me weer rauw voelde. Waarin ik opnieuw moest zoeken naar wie ik was. In alle eerlijkheid, in de basis van mijn zijn.

Misschien herken je dit

Misschien herken je iets in mijn verhaal. Misschien sta jij zelf op zo’n kruispunt, zoekend naar balans, ruimte of richting. Weet dat je niet alleen bent. Soms begint alles met het durven luisteren naar dat zachte stemmetje van binnen.