Waarom ik tijdelijk stop met ontharen en opnieuw kijk naar schoonheid, lichaamshaar en de vrijheid om als vrouw gewoon mezelf te zijn.
De laatste tijd ben ik bezig met de vraag: wat vind ik schoonheid?
En wat vind ik hierin zelf prettig?
Ik merk daarin dat ik mijn eigen oude, hardnekkige overtuigingen tegenkom. Maar ook mijn onzekerheden. Langzamerhand wil ik me niet meer vasthouden aan de standaarden van de wereld: wat normaal is, wat zo moet zijn en hoe het hoort.
Want ik merk dat ik het anders wil. Voor mezelf.
Als de zomer er weer is
Nu het zomer is en de jurkjes weer aan kunnen, merk ik hoe standaard deze denkwijze bij mij nog zo aanwezig is. Op het moment dat het mooi weer is en mijn benen zichtbaar worden, moet alles glad en onthaard zijn.
Dat maakt dat er, wanneer we spontaan gaan zwemmen, soms meteen een ‘nee’ in mij opkomt. Niet omdat ik niet wil zwemmen, maar omdat ik als vrouw blijkbaar voorbereid moet zijn. Mijn oksels moeten geschoren zijn. Mijn benen glad. Alles moet er verzorgd uitzien.
Ik bevind me momenteel in een fase waarin ik daar even heilige schijt aan heb.
Ik omarm mijn lichaamshaar. Dat betekent dat ik de afgelopen weken niets heb geschoren of geëpileerd. En ik moet eerlijk zeggen: ik vind het heerlijk!
De afgelopen week ben ik met ongeschoren benen en behaarde oksels de wereld in gegaan. En ik voel me zo vrij!
Lichaamshaar en schoonheidsidealen
De denkwijze dat wij als vrouwen alles geschoren moeten hebben, zit diep verweven in ons schoonheidsbeeld. Maar ontharen is niet iets van alleen deze tijd. Door de geschiedenis heen werd lichaamshaar om verschillende redenen verwijderd: vanuit ideeën over schoonheid, hygiëne, religie, status of mode.
Er zijn ook periodes geweest waarin schaamhaar juist in de mode was. Hoe groter de bos, hoe gezonder iemand was..
Juist dit vind ik interessant: wat we mooi, verzorgd of vrouwelijk vinden, is niet altijd hetzelfde geweest. Het verandert met de tijd, de mode en de ideeën die we als samenleving hebben.
Rond 1915 bracht Gillette een scheermes speciaal voor vrouwen op de markt. Met de komst van mouwloze jurken zagen bedrijven daarin een kans. Vrouwen kregen via advertenties steeds vaker te horen dat zichtbaar okselhaar niet fris, verzorgd of vrouwelijk zou zijn.
In de jaren zestig en zeventig werd ontharen nog meer genormaliseerd. Er kwamen steeds meer ontharingsproducten op de markt en ook het schaamhaar werd steeds vaker verwijderd. Zo werd een glad vrouwenlichaam steeds sterker gekoppeld aan schoonheid, verzorging en vrouwelijkheid.
En het meest verschrikkelijke hieraan vind ik: vrouwen werd en wordt nog steeds, een nieuwe onzekerheid aangepraat.
Een vrouw met lichaamshaar
Lichaamshaar is gewoon een natuurlijk onderdeel van ons lichaam. Toch wordt het bij vrouwen vaak nog gezien als iets dat verborgen, verwijderd of verzorgd moet worden.
Ik zag pasgeleden een filmpje over een vrouw die haar lichaamshaar bewust liet staan (link YouTube zie hieronder). Zij vroeg mannen wat zij daarvan vonden. Veel mannen vonden het afstotend of misschien zelfs wel wat imponerend dat een vrouw behaarder was dan zijzelf.
Ik moet zeggen dat ik het juist een powerful beeld vind. Niet omdat iedere vrouw haar lichaamshaar zou moeten laten staan. Maar omdat ik het mooi vind wanneer een vrouw zo zelfverzekerd is dat zij haar eigen keuzes durft te maken. Ook wanneer die niet passen binnen het standaardbeeld van schoonheid.
Wat wil ik zelf?
Voor mij is het momenteel vooral voelen wat ik zelf wil.
Ik voel nu niet dat ik de moeite wil nemen om me te ontharen. Ik wil gewoon even met mijn behaarde lichaam de wereld ontmoeten. Zoals ik ben. Zoals ik in mijn kern geboren ben.
Ga ik dit voor altijd zo doen? Ik moet zeggen dat ik dat nu niet weet.
Ik wacht eigenlijk op het moment waarop ik voel: het is weer zover en dan pak ik mijn ladyshave wel weer uit de kast. Maar ook dat mag dan mijn keuze zijn. Niet omdat het moet, maar omdat ik dat zelf wil.
Voor nu vind ik het goed. En ik denk dat de wereld het soms ook wat normaler mag gaan vinden dat vrouwen zich niet hoeven te ontharen om zich mooier, vrouwelijker of meer verzorgd te voelen.
Mogen wij gewoon onszelf zijn, zonder al deze schoonheidsidealen?
En genieten van de zon, het leven en onszelf.
Reactie plaatsen
Reacties